Abakay : bir Türk boyunun adı
Abay : ustalık, beceri, hüner
Abdullah : Allah’ın adamı- Allah’a ait olan,onun yolundan giden kişi
Abidin : Dua eden / Duacı
Acar : güçlü, gürbüz, dinç, iriyarı, yiğit, atılgan, gözüpek, kabaday, çalışkan, Becerikli, çevik, tezcanlı, açıkgöz, zeki, yeni
Acaralp : güçlü, yiğit
Acarbay : güçlü ve zengin kimse
Acarbey : güçlü bey
Acarer : yiğit erkek, yürekli er, gözüpek erkek
Acarkan : güçlü, gözüpek, atılgan
Acaröz : özü yiğit, özü güçlü, yiğit kimse, yiğit özlü
Acarsoy : yiğit soy, güçlü soy, gözüpek soy
Acartürk : yiğit Türk, gözüpek Türk, güçlü Türk, becerikli Türk, çalışkan Türk
Acatay : güçlü tay
Acun : sonsuz uzay içindeki gök varlıklarının tümü, dünya, evren
Acunal : evrenle, dünya ile ilgili, evrensel
Acunalp : dünya yiğidi
Acuner : dünya eri, dünya yiğidi
Acunseven : dünyayı seven, evreni seven
Açıkalın : alnı açık kimse, açık alınlı kişi, temiz kişi
Açıkgün : güneşli gün, bulutsuz gün
Adal : iyi bir ün kazan, adın yayılsın
Adalan : adı bilinen, tanınan, iyi ünü olan
Adalır : adlanır, ad alır, bilinir
Adar : Uygur metinlerinde geçen bir Türk adı, olgunluk, erginlik, süre zaman, omuzdaş
Adaş : adları eş olanlar, aynı adı taşıyanlardan her biri, kardeş, edinilmiş olan, arkadaş
Adem : Allah’ın yarattığı ilk insan / Adam
Adıgün : (gündüz doğan çocuğa verilir) adı aydınlık, gün gibi olan
Adısönmez : adı sürekli olarak yaşar, adı sürer gider, kuşaktan kuşağa sürer
Adıvar : adı yok değil adsız değil, adlandırılmış
Adil : Adaletli / Hakça davranan
Adlığ : adı var, adı sanı bilinen, tanınmış ünlü
Adnan : Eski Türk isimlerinden / İki gökyüzü, iki cennet anlamında
Adsay : 1434′te öldüğü bilinen Moğol hakanlarından biri
Affan : Kendini kötülüklerden uzak tutan
Afşar : eli çabuk, çabuk iş gören, Oğuz Han’ın oğullarından birinin adı, Türkmenlerin bir boyunun adı
Afşın : bkz. Afşin
Afşin : Tuğrul bey ve Alpaslan döneminde Anadolu’nun ele geçirilmesinde Yeri olan ünlü Türk komutanı, savaşlarda kullanılan, giysi, kargı
Agah : Bilgili / Bilen / Haberli / Uyanık
Ağa : büyük kardeş, ağabey, köy ve kasabalarda büyük toprak sahibi olan Varlıklı kimse, eski Türklerde kimi örgütlerin başında bulunanlara verilen san
Ağabay : ağa ve çok varsıl kimse